Sarah De Grauwe (Gent, 1987) is een Vlaamse schrijfster, dichteres, beeldend kunstenares en maatschappelijk assistente. Haar ervaring binnen het sociaal werk vormt een blijvende onderstroom in haar artistieke praktijk. Vanuit een aandachtige, empathische blik onderzoekt zij de kwetsbaarheid, veerkracht en onderlinge verbondenheid van mensen. Niet de grote gebeurtenissen staan centraal, maar de stille verschuivingen die een leven vormgeven.
Haar literaire en beeldende werk beweegt zich op het snijvlak van poëzie, filosofie en natuurbeleving. Centrale thema’s zijn vergankelijkheid, sterfelijkheid, liefde, herinnering en de plaats van de mens binnen een veel grotere natuurlijke en kosmische orde. In haar werk wordt de mens nooit voorgesteld als heerser over de wereld, maar als een tijdelijk onderdeel van een eeuwenoude kringloop waarin steen, plant, dier en mens dezelfde geschiedenis delen. Juist in dat besef van eindigheid zoekt zij naar schoonheid, verwondering en betekenis.
De Grauwe laat zich inspireren door natuurlyriek, wetenschap en kosmologie, folklore, mythologie en oosterse filosofieën zoals het zenboeddhisme en taoïsme. De Japanse esthetiek van wabi-sabi vormt een belangrijke leidraad: schoonheid openbaart zich in het vergankelijke, het verweerde en het onvolmaakte. Ook een animistische gevoeligheid loopt als een rode draad door haar oeuvre, waarin landschappen, dieren, planten en objecten een eigen bezieling lijken te dragen.
Haar stijl is zintuiglijk en contemplatief. Met een uitgepuurde taal, rijke beeldspraak en een fijn oog voor detail creëert zij een verstilde ruimte waarin melancholie en verwondering elkaar ontmoeten. Liefde verschijnt er niet per se als romantisch ideaal, maar vooral als een kostbare, tijdelijke vorm van genade; ouder worden is geen verlies, maar een proces van spirituele rijping en toenemende verbondenheid met de wereld.
Ook in haar beeldend werk staat die verstilling centraal. Ze werkt voornamelijk met sumi-e en suminagashi op traditioneel Japans kozo- en kitakatapapier. Haar minimalistische composities, ontstaan vanuit aandacht, ambacht en intuïtie, doen denken aan een haiku in beeld: ogenschijnlijk eenvoudig, maar gelaagd en meditatief. Bijna magisch.
In haar werk resoneren invloeden van klassieke denkers en schrijvers, naast Japanse seizoenspoëzie en een uitgesproken Vlaamse gevoeligheid voor landschap, herinnering en plaats. Zo ontstaat een eigen artistieke stem waarin wetenschap en spiritualiteit, natuur en mens, vergankelijkheid en schoonheid elkaar niet tegenspreken, maar juist vervloeien.
Professioneel
De Grauwe is maatschappelijk assistente in Gent. Daarnaast werkt ze zelfstandig als schrijfster en copywriter in de kunst- en cultuursector. Ze gidst bij Historische Huizen en in het Gentse Design Museum en werkt regelmatig mee aan cultuurhistorische publicaties.
Bibliografie
2018: ‘Verhalen uit het Crayenest’ – Uitgeverij Sterrendaalder
2023: ‘De Amazone van de Franse Revolutie: het verhaal van Théroigne de Méricourt.’ – Uitgeverij Vrijdag
2023: ‘Giljom’, ‘Moed’, ‘Ophélia, het berkenblad’ – Feest der Poëzie
2023: ‘Brute Osmose tussen man en vrouw.’ – Deus Ex Machina/ Jorge Semprun (187)
2024: ‘Gaston Demey’ (Inleidende tekst) – Stichting Kunstboek
2025: ‘Herwig Driesschaert’ (Inleidende tekst) – Stichting Kunstboek
2025: ‘Gaasbeekse vertellingen.’ – Uitgeverij Pelckmans
Er verschenen gedichten en proza van haar hand in o.a. Avantgaerde, Vertalersweelde, Braaksel, en op Het Gezeefde Gedicht.
Exposities
ART Point – Kasteel Borluut (2023)
‘Tussen de Lijnen’ – Galerie Drie (2026)