Seksuele fluïditeit, ik kén dat. Vooral die fluïditeit, want het was op een feestje, na het kraken van een heel goeie fles wodka, dat ik mijzelf plots in de armen van een zeer aantrekkelijke blondine met dikke, glanzende tuitlippen trof. Het was in de keuken, met het licht uit. Een schizofreen parfum vol amber en musk vulde mijn neusgaten, een fijne haarlok streelde mijn wang, en voor ik het wist volgde een kus die zij waarschijnlijk al heel de avond in gedachten had, want hij kwam er heel kunstig uit. ‘comme il faut’, en beter dan gelijk welke smakkerd die ik ooit van een man had gekregen. Ik protesteerde niet en registreerde mezelf nu, innig verstrengeld met deze dame, in een scène die gemakkelijk uit een oude Hollywoodfilm had kunnen komen. Uit Casablanca bijvoorbeeld, maar dan met mezelf in de rol van Humphrey Bogart. Zij het iets minder kalend en gevat. Een hoge kreet klonk op uit de woonkamer.
‘Wat sta ik hier eigenlijk te doen,’ dacht ik plots en een ontnuchterend gevoel stroomde naar binnen, terwijl ik met de achterkant van mijn hand de lippenstift wegveegde zoals men zou doen na het drinken van een smakelijk, schuimend glas patersbier. We lieten elkaar los, knipten het licht aan en namen elk, lichtjes zwalpend, een nieuw glas uit de kast. Net voor zij nog een toastje met Franse smeerpaté van de zilveren schaal wilde nemen, zei ik met schorre stem nog even: ‘here’s looking at you kid.’ Maar ze had die film nooit gezien…
Sarah De Grauwe -De Grauwe Gekheid 