Een lichte werkloosheid en vage verveling vullen de woonkamer. Buiten rilt de stad. Het een en ander kwaakt en ruist, lantaarnlicht valt moe naar binnen. Een melding: HOERA! Uw WordPress Blog ‘De Grauwe Gekheid’ bestaat 10 jaar. Tien jaar… En mijmerend blik ik op, naar die voorbijgevlogen jaren.
Toen ik met deze blog begon, had ik nooit kunnen vermoeden welke deuren hij voor me zou openen. Ik dacht: dit doe ik waarschijnlijk weer een jaar of twee, tot ik het beu ben. Nooit had ik kunnen denken dat hij zou uitgroeien tot een wezenlijk deel van mezelf; tot een houvast, tot een pleister op mijn levenswonden, tot een doel op zich. En nooit had ik me kunnen voorstellen hoe hij me in verbinding zou stellen met zovele anderen. Met u!
Ik houd er nog steeds erg van om cursiefjes te schrijven. Het leven vertellen, als een bitterzoet sprookje. Soms rauw, soms grappig, vaak allebei. Want de humor beweegt zich immers altijd in de nabijheid van de ernst; van de gewone alledaagsheid; van het ongenoegen, de verontwaardiging, het verdriet en de verveling. Zelfs van ziekte en van dood.
Ik ben geen groot schrijver, slechts een chroniqueur van onmisbare overbodigheden. Maar in dat archiveren van al die onbelangrijke kostbaarheden heb ik voor mezelf een nobel doel gevonden. Mijn schrijven is gaandeweg een levensopvatting geworden, waarbij ik probeer om met humor dit aardse bestaan wat draaglijker te maken. De waarachtige humor schaterlacht niet, grijnst niet, grimlacht niet. Integendeel, hij glimlacht je teder toe, omdat hij aanvaardt, begrijpt, relativeert en verzoent. En dàt wil ik blijven doen: teder glimlachen, naar al het grauwe en het gekke in de wereld. Naar u!
Sarah De Grauwe -De Grauwe Gekheid 