Zoet

Het moet ongeveer twintig jaar geleden zijn dat ze mij tijdens een wandeling door de Drongense Assels zei: ‘het leven is zoet zolang er schone dingen te benoemen vallen.’ En terwijl ze het zei, schraapte ze haar schoenen af en gaf ze mij een suikerklontje. Die uitspraak had ik ’s avonds op de achterkant van het suikerklontpapiertje neergeschreven en tussen een boek gestoken ‘om het voor de eeuwigheid te bewaren’. Alleen ben ik mettertijd vergeten tussen welk boek. Maar goed, de uitspraak is blijven plakken als de ultieme anti-crisiszin: het leven is zoet zolang er schone dingen te benoemen vallen.

En de mooie dingen, die zijn er.

Ook in 2026.

Tussen het gekwek van wereldleiders door slaat ‘as we speak’, ergens, in een eenvoudige huiskamer, een kind voor het eerst de noten van ‘clair de lune’ aan. Met wat geluk staat op die piano een mooie vaas met amarylissen, een kaars in een kandelaar, foto’s van een ouderwetse familie waarin geluk nog heel gewoon is.

Dat alles denk ik vanuit mijn comfortabele stoel, mijn voeten in een paar schotse pantoffels geschoven. De vloer is net gedweild met Carolin-zeep. Ik moet blijven zitten, of die pantoffels staan erin. Maar op zo’n momenten denkt een mens dus zijn mooiste dingen.

Voor mij, op het keukenaanrecht, een wulpse boerenkool. Penen en rapen in tekenfilmkleuren. Een mand vol ‘petetters’ (ik denk aan mijn Zeeuwse schoonmoeder) om straks puree van te maken.

De convector klikt gezellig. In mijn schoot ligt het beste van Cyriel Buysse (Monsieur Harmadour!). Afgeleid tuur ik naar buiten; naar de waterhoentjes, een mezenbol met een specht daarop. Hazelkatjes, die in het Engels ook ‘hazel catkins’ noemen. Een hoge winterzon, prêt-à-porter. Zelfgebreide wanten. Rode neuzen van de kou.

Straks nog eens een blokje om. Naar de vensterbanken kijken met vroege voorjaarsbloemen. Met bondieuserie, en slaperige huisdieren die op hun beurt dromen van korrels en knoken. Enfin, het komt erop neer dat alles en iedereen zo zijn eigen ‘schone dingen’ heeft: van Beethoven tot Tiense suikerklontjes, van petetters tot santenboetieks met tweedehandse wanten.

Het is -gewoon- een kwestie van smaak.