Slepen

Daar vaart de fuut, geheel hovaardig,

naar zijn nest, met een tak.

Zo eenvoudig als dat, is bouwen-aan.

Tak voor tak – soms grote, soms kleine –

slepen naar het grotere geheel.

Van het nest is nog geen sprake,

laat staan van nestelen-op.

Maar de plaats werd gekozen,

het idee van nest voorop.

Hoe komt het dan dat wij,

pannen vol verstand,

zelfs dat niet kunnen vatten:

dat ongeduld geen nesten vult.

2 gedachten over “Slepen”

Geef een reactie op Sarah De Grauwe Reactie annuleren