Kortsluiting

Ik sta hier, en hij staat daar
Slechts gescheiden door de straat
Maar nooit wordt hij mijn blik gewaar
als hij dromend voor het venster staat

De jazzplaat klinkt, de buurman swingt
Een wijntje op de vensterbank…
Ik zie hoe zacht de jongen zingt
op mijn eigen breedbeeld zonder klank

Hij draagt een hemd, van wit katoen,
zijn hand glijdt langs de fijne knopen
En al is ’t mij niet om hém te doen,
voor schoonheid gaat een mens niet lopen

Ik bewonder stil… zijn marmervel,
zijn slanke, ranke lichaamsbouw,
uit steen gehouwen, lijkt het wel,
met een donsje zacht als ochtenddauw

Maar nog voor ik beter kijken kan,
naar zijn naakte lijf in ’t schemerlicht,
gaat de lamp aan bij de jongeman
en doet zijn lief snel de gordijntjes dicht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s