Verzekerd

Een onbekend nummer. Dat kunnen maar twee mensen zijn: de bank, of een Indiër die zich altijd voordoet alsof hij van de bank is. Normaal gezien neem ik dan niet op, maar je weet maar nooit of je misschien toch ergens geld gewonnen hebt. Helaas, toch de bank, met de vraag of ik er wat voor voelde om een levensverzekering te nemen. En indién ik die zou nemen, kreeg ik er een heel voordelige uitvaartverzekering bij. En ook al ben je zo optimistisch als Herman Brusselmans; je weet dat er ooit een einde aan komt. Maar vandaag kwam de realiteit toch beangstigend dichtbij. Nu ja, ik ben me er wel van bewust dat Magere Hein ook wel eens jonge mensen komt halen, dat is immers goed voor zijn statistieken, maar toch, erover na te denken bezorgde mij ‘kiekevel’. De film begon te draaien… Het was perfect weer voor een crematie: windstil, ware het niet dat ik begraven werd in een groot, marmeren mausuleum op het Campo Santo. Mijn familie en vrienden stonden er allemaal diepbedroefd bij, een beetje zoals in The Godfather, wanneer Don Corleone ter aarde werd besteld; allemaal in zwarte bombazijnen pakken en tailleurs, met rouwbanden, sluiertjes en grote, witte zakdoeken om hun snotterende neuzen in te verstoppen. Mijn nonkel en tante hadden het moeilijk, vooral met het zich herinneren van mijn voornaam. Ik was niet zo’n familiemens… Er werd nog een laatste groet gebracht bij een open kist met een heleboel witte rozen rond, alwaar mijn geliefde verklaarde ‘dat ik er in die kist beter uitzag dan ik in jaren had gedaan’. Ik werd langs alle kanten bewierookt, letterlijk en figuurlijk. Tot slot werd mijn levensloze lichaam op de jammerlijke tonen van het requiem van Mozart, in een rouwstoet van zwarte limousines naar mijn laatste rustplaats gevoerd: denemel, vanwaaruit ik zou toekijken hoe mijn lieve vrienden en dierbare familieleden zich tegoed deden aan een rouwmaaltijd van droge pistolets en oploskoffie omdat ik… geen uitvaartverzekering had genomen. Kijk en dáár pakt de bank je dan! Niemand wil voor vrek versleten worden. Het enige waar ik zou kunnen op uitsparen is het tekstje op mijn ‘doodzantje’. Dat schrijf ik sowieso liever zelf, want anders zeggen ze nog dat ik nooit kloeg en altijd positief in het leven stond, en dat zou een flagrante leugen zijn. Ik heb volgende week woensdag een afspraak bij Argenta… Zij die gaan sterven, groeten u.

Een gedachte over “Verzekerd”

  1. Graag gelezen!
    Maar je verbaast me.
    Dat je daar bent op in gegaan.
    Ik zou ze laten zagen.
    De geldkloppers.
    Maar, misschien is dat een goed teken, dat je jouw uitvaart goed in orde wil hebben? Een teken van alles op orde te hebben in dass Bestaan…
    Misschien is het van mijn kant omdat ik nogal extreem genereus kan zijn, zo het werk doen van de handen van de Vader in de Hemel en zo, maar ik heb er alle vertrouwen in.
    Dat mijn verbond met de Goede God al mijn problemen zal oplossen. Nu en in het uur van mijn dood, en in de lichtjaren daarna. Haha.

    (En als het echt moet misgaan, als dat in de sterren staat, dan kan geld en ambtenariij daar volgens mij geen kapotte kist aan veranderen!

    Groeten van een lezer die net van dichtbij de meest berooide mensen heeft gezien (en vereeuwigd digitaal, discreet) die je kan indenken: daklozen die in een buitenlands station slapen!

    SSH

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s