Vanitas

 

Wat wij koesteren en fel begeren
ontsnapt ons schielijk met een zucht;
de wilde bloem, de prille jeugd,
een regenboog in onweerslucht

de warme vlam van jonge liefde
de glimlach van de zaligheid
wat gisteren gevonden werd
raken we vandaag weer kwijt

Wat willen wij toch zó graag grijpen
de vluchtigheid van kleine deugd,
wat komt en gaat maar zelden blijft;
de vlinders van de kleine vreugd

De magie ligt in dat teer moment,
in de stille stonde van de tijd
Wat mooi en goed is bloeit slechts kort
in de schaduw van de eeuwigheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s