Persephone

Een gele kwikstaart schiet voorbij

Een vlinder wiekt de zomer uit

Het eerste blad valt van de eik

De buurman blikt nors door de ruit

Niks fraais te zien, de regen plengt

de leeggelopen Scheldekaaien

In de lucht hangt al wat vroege herfst

en cirkelt een moord boze kraaien

Ach, sterven klinkt toch zoveel mooier

met rommelende donderslagen

Het stormen heeft iets primordiaals

De natuur stelt zich geen levensvragen

Het huurcontract werd opgezegd

De oogstmaand valt onder de zeis

En vele tinten treurnis kleuren

de stad: mijn hel, mijn paradijs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s