In Oostende

De trein vaart langs de vroege herfst

Polders, duinen, korenvelden…

In de verte piekt zo nu en dan

een hijskraan of een kerkje

In het station een va-et-vient

van begerige bezoekers

Sint Paulus beiert lustig en

de meeuwen hebben honger

Een haring op de Visserskaai

Genieten van de lelijkheid

van de zeedijk, bonte stoet,

dat bedlam vol stompzinnigheid

De dagtoerist is koning,

al de rest gefopt.

Wie meer wil, moet de stad in

En bezoekt misschien het Manuscript

of jazzbar Lafayette

met haar bohemiens en dronkaards,

schooiers, schippers, kunstenaars

De schim van Marvin Gaye

Een meisje met een wipneus

Een vrouw met blauwe sjaal

Daar hoog wolkt wat weemoedigheid

zoals de laatste reis

van een moe gevaren oorlogsschip

Nog gauw een korte wandeling

langs die ouwe gaanderijen

waar de zee altijd verschijnt

als een marine van pastel

De koetsen zijn verdwenen

Ook geen grote hoeden meer

Slechts wansmaak en satire

in de schemer van een rode zon

Tiktok, hiphop, baseballpetjes

en elektro-sigaretten

Een windstoot en een duizeling…

De nacht valt in de haven

De laatste boot vaart uit

naar het grijze Fort Napoleon

De carrousel draait nog een rondje

voor de paardjes weer gaan slapen

De maskers worden afgezet

en Oostende ruist weer rustig voort

zoals de Noordzee haar heeft voorgeleefd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s