Mijlpaal

29 juni, 15u15. In Antwerpen onderteken ik met een barok signatuur het contract bij Uitgeverij Vrijdag. Het is een emotioneel moment, dat ziet ge op de foto aan mijn neusvleugels. Terwijl de pen over het papier krast, wellen er tranen op en zie ik beelden van vroeger… van een klein meisje dat aan de keukentafel tekeningen zit te maken en er verhalen bij verzint, dat de ‘katernen’ bundelt met breiwol of garen en de afgewerkte ‘boekjes’ dan voor 15 frank van deur-tot-deur verkoopt in de buurt. Een kind uit een probleemgezin ‘waar nooit iets van terecht zou komen’… Ik schreef het al eens in een gedicht: zoveel vervlogen zelven, zoveel vergeten ‘ikken’; een diorama van een leven. Niets is geheel onmogelijk, alles is deels mogelijk.

Ik heb eigenlijk nooit goed geweten wie of wat ik wilde worden, maar het was vanaf het begin een uitgemaakte zaak. Nu de droom werkelijkheid geworden is, komt er eerlijk gezegd ook wel wat schrik bij kijken, want nu is het ‘voor echt’ en worden er bepaalde dingen van mij verwacht. Het woord deadline is iets nieuws voor mij. Maar het zou eigenlijk niet anders mogen voelen dan het schrijven van de cursiefjes, die ik nu al bijna tien jaar lang wekelijks op dit medium publiceer. Het enige verschil is dat er een mooie kaft rond komt en dat jullie mijn verhalen in de winkel zullen kunnen kopen. Het gevoel van dankbaarheid blijft onbeschrijflijk… Een mijlpaal in mijn leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s