Eenzaamheid is de fundamentele voorwaarde van het leven.
We worden geboren uit een ander, maar worden alleen geboren.
We sterven te midden van anderen (als we geluk hebben en geliefd zijn),
maar sterven alleen.
We brengen ons leven door als een eiland,
in onze enige menselijke ervaring – in deze specifieke lichamen,
geesten en omstandigheden, getrokken uit de kosmische loterij –
te midden van de immense oceaan van toeval en tijd,
wemelend van ervaringen.
Alles van schoonheid en betekenis dat we creëren – elk gedicht, schilderij,
elke vriendschap: een uitgestrekte hand die reikt van de ene eenzaamheid
naar de andere, die reikt in de stomme mond van de eeuwigheid
naar de klinkers van een gemeenschappelijke taal om ons requiem te zingen
voor het vluchtige nu.
Geef een reactie